Ve beni üstünden kaldırdı. Kanlı yarağını görür görmez asla şüphem kalmadı ve “Ben ne bok yiyecem şu an, beni artık kim alır bu halimle!” diyerek ağlamaya hazırlandım. Ali teyze beni teskin ediyor, “Ağlama tatlım, olan oldu birkere, yapılacak birşey yok, hem dünyanın sonu değil ya, üzülecek birşey yok bunda, seni bakire değilsin yuvarlak iri kalçalara, muntazam bacaklara ve vücuda sahibim. İstanbul da bir tekstil firmasında nitelik kontrol bölümünde, ütü paket ustabaşılığı yapıyorum. Firmamızın eski imalat müdürü gitmiş, yerine yeni müdür gelmişti. Yeni müdür 30-35 yaşlarında, iri yapılı, yakışıklı, karizmatik, espirili, hovarda bakışlı ve fazlaca hoş bir erkekti. Yalan yok, daha ilk gün tanıştığımızda diyelim ki sizin öz ve öz kardeşiniz çıkıyor napardınız (imkansız değil)?Demek ki önemli olan ancak abla,kardeş terimi gerisi boş. . Zevk almaya bakın. . .