Hala utandığı belliydi. Yanına uzandım ona sarılarak utanmaması gerektiğini söylediğimde ablasının yuzüne iyi mi bakacağını sayıklıyordu ben de şakayla komplike hadi sen rahatladın beni de rahatlat söyledim sıra sende deyince irkildi. Gözlerini açtı yüzüme baktı ne yapacağını bilmiyordu ben de elini tutup yarrağımın üstüne götürdüm ve okşamasını dedim yavaş yavaş okşamaya yanaştı. “Anne buna binmeyelim!” söyledim. Ama annem direnme etti, aksi şekilde geç kalacağımızı ve evde de yiyecek olmadığını söyledi. Mecbur binmek zorunda kaldık. İlk başta ön taraflarda güçlükle ilerledik. Daha sonraki duraklarda inenler olunca, anca cam kenarında bir yere ilişebildik. Fakat inenlerin yerine her durakta sanki daha çok kişiler biniyordu. Bu şehri ve Üniversite’den sonra ayrılmak gelmedi içimden, Avukatlık okudum ve buraya yerleşme sonucu aldım. Üniversite’den mezun olduktan 1 sene sonrasında bir büroda kendime iş buldum. Büro’da 2 Avukat çalışıyorduk. Diğer Avukat, Suzan adında, 27 yaşında bir bayandı ve bana ait benzer biçimde daha çok yeniydi meslekte, benden sadece 1 yıl önce