Kapıyı yengem açtı ve elimdeki şeyleri yemek masasına bırakmak için içeri girdim. Bana “Sana da böyle bir zahmet veriyoruz, benimle yaşayan bir abim var. Ailemi çok seviyorum, iki kardeşiz ve ailem asla ayrım yapmaz, bu da beni çok mutlu ediyor” dedi. Bize anlatacağı hikaye tamamen gerçek ve yaşanmıştı. Abim Murat ile kardeş gibi yakın bir arkadaşız; nereye gitsem, ne yapıyor olsam onunla paylaşırdım ve onsuz yapamazdım. Derhal eşofmanımı giydim ve yengeme arkaya gitmesini söyledim. Kapıyı açtığımda alt komşum gelmişti ve ben de “Efendim?” diye sordum. O feryat sesiyle “İyimisin?” diye sordu. Ben de “Evet, film izliyorum” dedim. Üvey annen evde mi?” diye sordu ve ben de “Hayır, yengem burada, annem ve yeğenim dışarıda” diye cevapladım.