Işti.İki zaman kadar sonra dükkânlarının kapısının açıldığını duydum. Ancak o sırada bir müşterim vardı, o nedenle bakamadım. Birkaç dakika sonrasında bana ait kapıda Hanife?Yi gördüm, ama içerde birinin bulunduğunu görür görmez girmedi. Müşteri 10 dakika kadar sonrasında çıktı. Hanife de ardından girdi. Sanki erkeğin çıkmasını gözlüyordu. Kapıyı aralık bırakıp yine beni ikna edici oldu, niçin ağlıyorsun?” dedi.Otomatik olarak ona sarıldım.İçeri girdik.”Hayriye abla beni kurtar” diyerek b ağırdım.İsa abi “Feride ablan yok.Feridenin teyzesinin kızı ameliyat olmuş hastenede ona refakat etmek için gitti, memlekete ama haber veririz erken basar.”Korktum.Hayriye abla da yoktu.Hıçkırıklarım daha da arttı.”Feride ne oldu hele anlat bakalım “ derken kollarıyla beni sarmıştı.Bana diye sordu. “Evin bir bölümü bitti!” dedim. “Nezaman gelirsin, yemeği ona nazaran ayarlayım?” dedi. “Bir iki saate gelirim herhalde.” söyledim. (2 dolmuş değiştirmem gerekiyordu eve gitmek için). Baldızım söze girerek, “Abla yaa, eniştem bu yorgunlukla nasıl gelsin? Bu akşam burada kalsın, yabancı mı da?” dedi. Karım de onaylamıştı. Baldızım yemek yapmaya başladı. O hazırlarkan ben de