Edebileceğim bir insan bulmuştum. Sohbet döndü dolaştı, bu zaman neden yanlız olduğuma, “Yusuf abi nerede neden yanlızsın evde?” dedi. Ismini sezmek bile tüylerimi diken diken ediyordu. “yok, kent dışına iş için gitti, 2-3 gün gelemiyecek…” dedim. Sonra dayanamayarak içimden geçeni söyleyiverdim, “saten evde olsa ne değişecektiki, sürekli içki içiyor, eve girer yere bakıyordu. Yanına gittim. Yarağımın kalkıklığı henüz geçmemiş, ona doğru uzanıyordu. Yengem o esnada yarağımı görünce elini ağzına götürdü. Ona, “Bak sevgilim, az önce bu yarağı yedin!” söyledim. Yarağım damarlarının içine dolan kanla kıpkırmızı bir haldeydi. Elini tutup yarağıma değdirdim. Çekmek istedi fakat mani oldum, “Tut onu, korkma!” söyledim. Elimi bile üstümde onun bulunduğunu hayal ederek boşalıyor, sonra da bundan utanıp pişmanlık duyuyordum… Birgün sol göğsümde aşırı ağrılar hissetmeye başladım, harbiden beni kıvrandırıyordu bu sancı. Anneme doktora gideceğimi, meme kanserinden oldukça korktuğumu söyledim. Annemin verdiği cevap ise aklıma gelmeyen bir cevaptı, “Kızım sen aslına bakarsanız bu branşla ilgilenen bir doktorun yanında çalışıyorsun,